“Vista Nova – Castelao, Camarate en Touriga Nacional klinken als het aanvalstrio van een Portugese voetbalploeg. In werkelijkheid zijn het de druivensoorten waarvan deze wijn gemaakt wordt.” Zo doe je dat dus, een wijn aanprijzen. De stemming is gezet. Nu wordt het alleen nog maar beter.

Iets vernieuwends in de Amsterdamse horeca introduceren. Maarten, Philip en Miquel begonnen vorig jaar een totaal ander eetconcept dan wij doorgaans gewend zijn. Op de kaart van Boca’s staan hapjes, uitzonderlijke hapjes. Het zijn geen tapas, en ook geen snacks, het zijn mini-sterrengerechten, en ze zijn zeer betaalbaar. Wijn wordt geserveerd in goed glaswerk, de service is uiterst persoonlijk. Plek is er altijd, zelfs wanneer het vol is; dan stel je je gewoon ergens op langs de fraai gedecoreerde muur. Het etablissement is bovendien al vanaf tien uur ’s ochtends open.

Bar Boca’s
Westerstraat 30 Amsterdam
1015 MK Amsterdam
+31 20 820 37 27

Nou, dat hebben ze dus gedaan.

“Ze” zijn een groeiend aantal scooterdealers dat de elektrische scooter heeft omarmd als alternatief voor zijn luide en onsmakelijke, op fossiele brandstof rijdende broertje. Scootstore en Juizz hebben samen al tientallen modellen en ook de kleurrijke collectie van Mr. Chi komt nu elektrisch. De heren van Zero Bikes zijn voor het duurzaam rijden in de wieg gelegd, want ze leverden in hun bedrijf nooit anders.

Dat bij het ontwerp van elektrische scooters niet alleen aan duurzaamheid, maar ook aan stijl is gedacht bewijzen de sexy Ebretti 518 en de galante Kymco Sunboy. Daar kan je mee voor de dag komen. Ook over praktische zaken is nagedacht: de accu opladen doe je gewoon thuis, in het stopcontact.

Zoals met bijna alle elektrische alternatieven op het gebied van persoonlijk vervoer is een elektrische scooter aanzienlijk duurder in aanschaf. Wie verder kijkt, ziet dat de extra investering zich dubbel en dwars terugverdient in het verbruik. Nu de 2-euromunt de bijnaam “het litertje” heeft gekregen, is je elektrische scooter “volgooien” voor een tiende van de prijs die je aan de pomp gewend bent natuurlijk heerlijk.

Geruisloos en met een brede glimlach zoem je straks langs de stumperds met hun achterhaalde tweetakts.

Aromatherapie is een van haar aandachtsgebieden. “Spuit altijd een beetje olie op de kruin. Vanaf daar kan de olie goed het lichaam in trekken en kan de geur zich verspreiden.” Door haar natuurlijke benadering krijgt ze wel eens opmerkelijke vragen. “Laatst vroeg iemand of ik een flesje had om het zevende chakra mee te openen.” Ze begint te lachen. Hoewel ze een spirituele benadering heeft, vindt ze toch vooral dat we wel met onze benen op de grond moeten blijven staan. “We leven immers op aarde.”

Het Amsterdamse Bos is aan het wakker worden. Overal zweemt jong groen tussen bruin hout en donkere aarde. Op kale plekken waar de winter slechts knoestige resten en dorre hoopjes achterliet, herrijst de plantenweelde van de vorige zomer. Ik snap eigenlijk niet dat zoiets kan, waar al die biomassa vandaan komt, maar ik word er wel heel blij van.

De rest van het bos ook. Alles fluit, flirt en vecht. Ik zie een gans onder water duiken en weer naar de oppervlakte schieten als een losgelaten voetbal. Kieviten scheren als stuntvliegers over de weilanden, zwenkend van de ene vleugel naar de andere.

En ik zie een eekhoorntje. Hij hupst over een omgevallen stam, met die gestresste hyperactiviteit die knaagdieren zo eigen is. Manisch alert, strak als een elastiekje, om in een seconde de boom in te kunnen schieten.

De eekhoorn is op zich geen lentebode zoals die doorgeslagen vogels dat wel zijn. In de winter zijn ze er ook, maar dan slapen ze zo veel mogelijk, en komen ze af en toe nootjes halen die ze in betere tijden begraven hebben. Nee, deze eekhoorn wijst op een andere cyclus van opkomst en neergang, een veel langere cyclus dan die van de seizoenen.

De andere pleinen hebben de afgelopen tijd al een flinke metamorfose ondergaan. Met het Beukenplein gaat dit ook gebeuren: deze wordt behalve heringericht dus ook milieuvriendelijk. Het plein is geselecteerd voor het project Duurzame Pleinen, dat zich inzet voor pleinen met een duurzaam karakter in Nederland. Het project is opgezet door Human Rights @Work, CREM en SOMO. Samen adviseren en ondersteunen deze organisaties de deelnemende plaatsen. Naast het Beukenplein zijn ook het Stationsplein Oost in Utrecht en het Benthemplein in Rotterdam voor het project geselecteerd.

De gewilde ontwerpen worden met aandacht en liefde gemaakt door speciaal opgeleide vakmensen. Speciaal omdat ze normaal buiten de arbeidsmarkt zouden vallen omdat ze niet op één lijn zitten op de vakscholen of weggewuifd zijn bij stageplaatsen. In de Timmerfabriek van Goed Gemaakt krijgen medewerkers via scholing en werkervaring een nieuwe kans en worden ze legendarisch! Timo, Ricardo, Jessy, Rodney en Rob zijn niet alleen de makers maar ook de namen van de meubels.

Door de lokale productie kan je bij Goed Gemaakt ook prima terecht met je persoonlijke wensenlijst. We willen immers allemaal dat ene unieke stoeltje of tafeltje, of hebben het in ons hoofd gehaald dat alles ineens geel moet, of dat het toch wel handig is als de tuinset verrijdbaar is. Naast een groot basisassortiment zijn er volop opties voor customizen. Op verzoek worden meubels in iedere kleur geverfd, worden armleuningen voorzien van een gat om een glas in te zetten, of worden namen en illustraties in het hout gezet. Bedenk het en zij maken het.

Leven in duurzaamheid is nu nog steeds duurder dan een consumptiemaatschappelijk bestaan, zoals we al zien in de supermarkt, Duurzaam is voor de elite, al heb ik het gevoel dat de groep met een minder materieel doel groter wordt. Maar zomaar achteloos dingen op de grond gooien gebeurt nog steeds op de straten, in het Amsterdamse bos of in het Vondelpark, Het kan net zo goed de prullenbak in, toch? Ik weet niet of dit echt met duurzaamheid te maken heeft, maar wel met waardering tonen voor deze aardbol waarop we wonen, te gast zijn, die we delen met vele medecreaturen en natuurwetenschappelijke wonderen.

Eigenaar Tony Tonnaer was eerder directeur van het eerlijke kledingmerk Kuyichi. Daar paste hij de werkwijze toe van het maken van hoogwaardige en stijlvolle kleding op basis van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Deze werkwijze nam hij mee naar Kings of Indigo, dat hij vernoemde naar een Japanse vissoort die symbool staat voor geluk, liefde en volharding. Drie termen die moeiteloos op duurzaamheid kunnen worden toegepast.

Kings of Indigo maakt jeans op basis van authentieke amerikaanse ontwerpen die hun tijdloosheid al ruimschoots hebben bewezen. Alle soorten, van light washes tot no washes, zijn vernoemd naar beroemde koningen en koninginnen, zoals Dido, Emma en Philip. Net als zij geen vluchtige moderages, maar klassieke stijlen die je moeiteloos seizoen na seizoen kan dragen.

Dat is pas duurzaam.

Kijk op de website van Kings of Indigo voor verkoopadressen.

De juiste bruidsjurk vinden vergt de nodige expertise. “Voordat we een jurk of pak uitzoeken met de toekomstige bruid en bruidegom willen we hen eerst leren kennen”, legt Patrick uit. “Het is belangrijk om eerst rustig te praten. We willen weten hoe de dag eruit gaat zien en vragen stellen om een goed beeld van de klant vormen. Aan de hand daarvan kiest mijn vrouw de jurk en ik het pak. Negen van de tien keer pikt mijn vrouw direct de goede jurk eruit. Dat krijg je wanneer je jaren ervaring hebt”, vertelt Patrick. Een passessie duurt ongeveer anderhalf uur. “Goede service is voor ons van groot belang. We kleden de bruid en bruidegom helemaal aan. Van lingerie en accessoires tot aan de schoenen. We nemen dus rustig de tijd. Het belangrijkste is dat mensen zich hier thuis voelen.”